وبلاگ شخصی فرهاد داودوندی
 
فروشگاه لوازم یدكی اتومبیل ، نجوم ، ورزش ، شطرنج، هنر و علم در بروجرد
tabligh
tabligh


آشنایی با خانم ثریا رشیدی

هنرمند بروجردی


هنر یعنی چیزی رو به تمام حس کردن و رو کردن اون برای دیگران....یعنی یک نوع برانگیختن احساس های زیبا....که اگر هنر نبود و احساس زیبا نبود دنیا دنیای بسیار  زشتی  می شد...در واقع هنر فضیلت است....هنر اخلاق است...و هنر ارضاء یک نیاز اصیل روح است...همان که گفتم : به نمایش در آوردن آزاد احساس های زیبا....

نوالیس می گوید : هنر حظ بردن روح از خویش است.

ودر واقع هنر جست و جویی ست مدام برای آگاه شدن و آگاه کردن...




این جانب ثریا رشیدی متولدسال 1352 /6/1از بروجرد هستم من با هنر نقاشی نفس می کشم من هیچ استادی نداشته ام نقاشی را اول به صورت تجربی یاد گرفتم وبعد با استفاده از کتابهای نقاشی واستفاده کردن از محصولات فرهنگی در رابطه با نقاشی به صورت علمی نقاشی را یاد گرفته ام هنر نقاشی دنیای زیبا و جذاب دارد که روح انسان را پرورش می دهد


من از لحظه های نقاشی کشیدنم خاطرات بسیار زیبا ی دارم یادمه یک بار در حال کشیدن نقاشی بودم به خاطر کاری که برام پیش آمده بود مجبور شدم کار نقاشی رها کنم و به دنبال کاری که برام پیش آمده بود به داخل شهر بروم بعدا ز اینکه از محل کارم به خیابان رفتم دیدم هر کسی من را می بیند با تعجب به من نگاه می کند




برام سوال شد که چرا همه این جور به من نگاه می کنند تا اینکه یکی از دوستانم را دیدم وقتی دوستم من را دید خندید گفت چرا صورتت پر از رنگه اون موقع بود که دلیل نگاه مردم را فهمیدم خودمم کلی خندیدیم وقتی به آینه نگاه کردم صورتم پر از رنگ های زرد و قرمز آبی...


من خاطرات زیبا و زیادی در رابطه با نقاشی دارم از جمله کسانی که بیماری روحی دارند وقتی پیش من میان واز آموزش نقاشی لذت می برند وبهم میگن ما دیگه دارو نمی خوریم خیلی برام لذت بخشه

 

باورکن بوده دوازده ساعت در حال نقاشی بودم و گذر زمان حس نکردم از تاریک شدن خونه فهمیدم شب شده

هنر گرچه نان نمی شود ولی شراب زندگی است










طبقه بندی: هنری، 
برچسب ها: ثریا رشیدی هنرمند بروجردی، ثریا رشیدی، نقاش، طراح، هنرمند بروجردی، ثریا رشیدی نقاش، خانم ثریا رشیدی،  
نوشته شده در تاریخ سه شنبه 15 بهمن 1398 توسط فرهاد داودوندی
گرامی باد یاد هنرمند مردمی

مرحوم استاد مرتضی گوهریان ( مرادی)


فرهاد داودوندی- بروجرد:

مرتضی گوهریان (معروف به مرادی)فرزند هدایت(هدا) در روز هفدهم آبان ماه سال ۱۳۱۷ در شهرستان بروجرد دیده به جهان گشود.

دو سال در مکتب آشیخ ملاحسین به یادگیری قرآن پرداخت ، سپس به پیروی از برادرش(غلامرضا گوهریان نوازنده تار) پس از چند مدتی تحصیل در مکتب خانه،  به عالم هنر پیوست.

مرتضی از ده سالگی به همراه برادرش به نوازندگی تنبک همت گماشت.

وی در سال ۱۳۴۲با دختر ، عموزاده خود (استاد محمد میری سازنده قطعات موسیقی) ازدواج کردند که حاصل ازدواج ایشان دو پسر به نام های رضا و محمدحسین گوهریان و ۵دختر میباشد که محمد حسین در نواختن ویولون و تنبک تبحر دارد.

زنده یاد استاد مرتضی گوهریان در روز بیست و ششم آبان ماه سال ۱۳۹۰ در اثر بیماری قلبی دار فانی را وداع گفتند ، پیکر ایشان در قطعه هنرمندان قبرستان دارالسلام بروجرد به خاک آرمید.

مرحوم گوهریان در چندین برنامه رادیویی و تلویزیونی و همچنین در چندین نمایش شرکت داشت و از جمله آثار به جا مانده از او چند صفحه و نوار کاست است که در آن ها به اجرای تنبک و دهل پرداخته است ، همچنین در دو جشواره موسیقی محلی در تبریز و تهران نیز تنبک و دهل نوازی کرده است

آثار :

۱-صفحه عروسی بروجردی ها(خوش بحال داما)۱۳۵۲

۲-نوار کاست محلی(لب چشمه)خواننده محمد ساکی ۱۳۷۲

۳-موسیقی متن نمایش(چله نشینان)اجرا در بروجرد ، خرم آباد و تهران ۱۳۷۲-۱۳۷۳

۴-کنسرت موسیقی باگروه اوستا ، بروجرد سینما آزادی ۱۳۸۱

۵-موسیقی متن نمایش (سفالیان عشق) تهران سالن سنگلج به کارگردانی حسین و مهدی شجاعی




طبقه بندی: هنری، 
برچسب ها: گرامی باد یاد هنرمند مردمی استاد مرتضی گوهریان ( مرادی)، مرتضی گوهریان، هنرمند بروجردی، نوازنده بروجردی،  
نوشته شده در تاریخ دوشنبه 6 شهریور 1396 توسط فرهاد داودوندی
تمامی حقوق این وبلاگ محفوظ است | طراحی : پیچک
فال حافظ
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Mobile Traffic | سایت سوالات